Ahmed Arif 94 yaşında

21 Nisan 2021
00:00

 "Bir akşam üstüdür şarabî

  Bahçeler ve dağlar üzre hükümran

  Tam dünyayı dolaşmak saatindesin

  Ay ışığı su içer birazdan".

Ahmed Arif'le 1977'de Ankara'da mülkiyede öğrenciyken tanışmıştım. Zafer çarşısının ortasındaki Sivaslı Mahmut'un kahvesinde uzun muhabbetin ardından 'Hasretinden Prangalar Eskittim' kitabının yeni baskısını imzalayıp vermişti. O anda farkına vardığı kitabın 6 lira olan zamlı fiyatından dolayı da yayıncıya, "benim kitabımı emekçiler okur, onların da parası kısıtlıdır," deyip okkalı bir küfür savurmuştu hiç unutmam.

Kitabın kapağını çevirip benim için ithaf bölümünü yazarken birden dönüp demişti ki; "Şeyho diye yazayım mı?" 

‘Ahmed abi’ dedim, ‘içinden nasıl geliyorsa öyle yaz’. Eğildi, yüzümü öptü ve "sana nasıl kıyarım Şeyho demeye" dedi. "Şeyhmus Diken kardeşime gözlerinden öperek" diye yazıp imzaladı.

Kendisiyle zaman, zaman yaptığımız sohbetlerde biraz da hem hemşehrilik aşkına hem de ilk ve tek kitabının verdiği tatla hep sorardık: 

‘Ahmed abi ikinci kitap ne zaman çıkacak,’ diye. Bir defasında hiç unutmam demişti ki, "çocuklar ne diyorsunuz adam gibi tadında durmak lazım, ben de Hasan Hüseyin gibi kitap ameline mi tutulayım." Hep beraber basmıştık kahkahayı. Ama hiçbir zaman da ikinci kitap beklentimizden o sağ olduğu müddetçe vazgeçmemiştik.

Ölümünden yıllar sonra o ikinci kitap, üzerine titrediği ve bizim kuşağa, hep bir Filinta deyip ağzından bin Filinta döküldüğü oğlu Filinta Önal aracılığıyla 'Yurdum Benim Şahdamarım' ismiyle Everest Yayınları arasında çıkarak okuruyla buluşmuştu.

Kitapta bir kısmını daha önce dergilerden de bildiğimiz altı şiir var, bir de el yazıları. 

Kalbim Dinamit Kuyusu, Tutuklu, Onur da Ağlar, Basülbadelmevt, Rüstemo, ve kitaba da adını veren Yurdum Benim Şahdamarım. 

Ve de eski dostum rahmetli Veysel Öngören ağabeyin 1970'li yıllarda kendisiyle yaptığı 'Hasretinden Prangalar Eskittim'in ilk baskılarında yer alan sonra çıkarılan röportajı ile Metin Demirtaş ve Adnan Binyazar'ın Ahmed Arif üzerine yazıları.

Kitabın ilk şiiri Kalbim Dinamit Kuyusu ile başlıyor. Ve adeta 'Hasretinden Prangalar Eskittim'de bıraktığı yerden süregidiyor şiir.

   "Yiğitler ki

    Her biri bir parça vatan

    Gözlerinde

    Bir küfür kasırgası

    Ana-avrat/Ah ulan..."

Ama tutuklunun özlemi belki de şehirdir!

  "Susar da, açılıp yol verir şehir,

   sade radyolarda bir gamlı hava,

   ‘Elaziz uzun çarşı'..." 

Ama serde esaret var, ve onu dillendirmek de! "Firarda gözüm yok,

Namussuzum gözüm yok,

Yok pişmanlık bir halim;

Yaslanıp, bir cigara yakmak isterim

Dumanı cevahir değer." 

Bugün sanki birilerini pişman(!) etmeye yeltenenlere taa 1950'lerden bir naradır Ahmed Arif'in Tutuklusu.

Ama tutuklunun çaresizliği ancak "Onur da Ağlar" demeye kadirdir.

  "Dünya gördü,

   Bizi boğazladılar...

   Tutma gözyaşlarını 

   Onur da ağlar..."

Ahmed Arif'in 'Yurdum Benim Şahdamarım' ismi verilen ikinci kitabı ismine uygun bir kitap. Şairin yurt sevgisini iliklerine kadar işlettiği mısralarla yoğrulmuş bir kitap. Yalnız yurdunu iliklerine kadar seven bir şairin damıttıkları değil; aynı zamanda halkını da iliklerine kadar seven ve kendisini "Ben, sessiz ve derin bir halkın çocuğuyum" diye tanımlayan ve insan gibi mısranın da haysiyetine inanan bir şairin şiirleri...

  "Başım gözüm üstünesin

   suskum avazım üstüne...

   Adından başka silah

  Yazgından başka günah

  Daha yazılmamış"

derken, kendisi için Cemal Süreya'nın ifadesiyle "Türkü söyleyerek çarpışan, yaralıyken de, arkadaşları için tarih özeti çıkaran, buna felsefe ve inanç katmayı ihmal etmeyen gerillanın şiiridir" Ahmed Arif'in  şiiri...

Doğumundan bu yana 94 yıl olmuş. (21 nisan 1927). Hoş gelmiş safalar getirmiş usta. 

Ruhu şad olsun...Şiirleriyle hep yaşasın usta..

 

Yorumlar
1000

Bu sayfalarda yer alan okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan web sitemiz sorumlu tutulamaz.

0 Yorum

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorum yapan sen ol.